piątek,  9 grudnia 2016  -  14:31:41
Poker, Sports Betting, Casino Poker, Sportwetten, Casino BonusBonusBonus.cz BonusBonusBonus.sk Poker, kasyno, bukmacher BonusBonusBonus.hu BonusBonusBonus.ru BonusBonusBonus.cn BonusBonusBonus.hk Poker, Sports Betting, Casino

Surfing - popłyń na fali zakładów sportowych


Betsson

 

Spis treści:

 

Pościg za poślizgiem na fali

Ślina cieknie na myśl o surfingu na wybrzeżach, gdzie efekt cieplarniany ma korzenie w geografii, plaże są w miarę czyste, a browar w barze z motywami zachodu słońca ma posmak lata. Miłośnicy zakładów sportowych często nie muszą wychodzić z domu, żeby poczuć podobny dreszczyk emocji, wywoływany u nich przez typowanie sportu, w tym surfingu.

Dzięki nieograniczonym możliwościom interentu marzenia stają się rzeczywistością. Jeżeli chcesz być na fali siedząc na kanapie w stołowym albo w kafejce internetowej, spróbuj szczęścia u bukmachera bet 365. Rejestracja za pośrednictwem serwisu BonusBonusBonus zapewnia wyśmienity bonus od depozytu.

Najlepsi bukmacherzy online
Bonus
25 €
200 PLN
Typowanie bez granic
50 €
5£/5€ No Lose Bet
25 €
400 PLN




Historia surfingu

Zakłada się, że surfing zaczęto uprawiać około IV wieku naszej ery na Hawajach. Dla rdzennych mieszkańców wysp ślizganie się po falach to nie tylko sportowa rozrywka, lecz ważny aspekt kultury, który regulowany był przez surowy system kapu (tabu) w takim samym wymiarze, jak wszystkie inne aspekty życia na wyspach. Zarówno plaże, jak i czas surfowania uzależniony był od pozycji społecznej, a wybrane modele desek surfingowych zarezerwowane były dla poszczególnych grup społecznych.

Ponadto surfing był ważną rolą religii i kultury oraz nieodłącznym elementem podczas rytuałów Makatiki, które mieszkańcy Hawajów co roku odświętnie obchodzili ku czci boga Lono. Pierwsze zachodnie źródło informacji o surfingu to wpisy w dzienniku pokładowym statku Discovery prowadzonym przez angielskiego pirata Jamesa Cooka. Wpis opisuje hawajską tradycję surfingu w momencie rozkwitu. Niechciany kontakt z Europą oraz narzucona adaptacja europejskiej kultury sprawiły, że pozycja surfingu w kulturze wyspiarskiej zaczęła tracić swoje znaczenie i stopniowo popadała w niepamięć.

Uwaga surferzy internetowi! Oprócz bonusów powitalnych w tak renomowanych biurach bukmacherskich jak bwin, BonusBonusBonus oferuje wyniki na żywo. Bonusy powitalne leżą na ulicy. Wystarczy je chwycić.

Napływ do Europy

KOSZYKÓWKA ONLINE

Surfing dotarł do Europy dopiero w XX wieku. Pisarz Jack London przedstawił go szerszej publiczności we wspomnieniach z podróży na Hawaje, gdzie bujał się z surferami będącymi na fali: A Royal Sport. Surfing at Waikiki. Popularność tego sportu zawdzięcza się w dużej mierze pływakowi i wielokrotnemu medaliście olimpijskiemu Duke'owi Kahanamoku, który swoją sławę wykorzystał do promocji nie tylko pływania, lecz także swojej drugiej pasji – surfingu.

Wraz z wejściem na ekrany filmu Gidget, w którym młoda, nieśmiała dziewczyna (Sandra Dee) próbuje zdobyć zainteresowanie swojej sympatii ucząc się surfować, surfing przeistoczył się z rozrywki małych grup społecznych w sport uprawiany na większą skalę. Także muzycy jak Dick Dale oraz The Beach Boys przyczynili się do złotej ery surfingu w latach 60-tych.

Krótka historia deski surfingowej Tradycyjne hawajskie deski były różnej długości – olo (longboard) przysługiwało wyższym warstwom społecznym, a ślizganie się na krótszych deskach - alaia dozwolone było dla reszty społeczeństwa. Wszystkie deski wykonane były z drewna. Wpływało to oczywiście na bardzo wysoką wagę ówczesnych desek (longboardy ważyły np. około 90 kg). Początkowo także amatorzy surfingu jeździli na długich deskach, jednak z czasem zaczęto redukować wagę przez perforacje w drewnie oraz stopniowe skracanie deski. Perforacje na desce Toma Blakesa początkowo zostały wyśmiane, jednak to właśnie ten model był pierwszą seryjnie produkowaną deską surfingową. Z biegiem czasu deski wyposażone zostały także w stateczniki (fins), które gwarantowały lepszą stabilność i skrętność w wodzie.

W latach 30-tych przeprowadzano wiele eksperymentów z zastosowaniem nowych gatunków drewna jak rosnąca na terenach Ameryki Łacińskiej ogorzałka wełnista oraz przetworzona już sklejka, po części także w kombinacji ze stosowanym w tradycyjnej kulturze budowy desek czerwonym drewnem. Jednak to odkrycie i odpowiednie zastosowanie materiałów syntetycznych wywarło znaczący wpływ na budowę desek, a sztuczna żywica, styropor i szkło plastikowe stały się nieodłącznymi komponentami deski surfingowej. W latach 50-tych dopasowywano deski to zyskującej coraz większą popularność jazdy na wielkich falach (ang. big wave riding), natomiast prawdziwa mania na shortboardy lat 60-tych sprawiła, że pracowano nad lżejszymi i szybszymi deskami.

Nowoczesne deski surfingowe

Dzisiejsze deski surfingowe zbudowane są z reguły ze sztucznej żywicy i pokryte są plastikowym szkłem. Do najbardziej rozpowszechnionych modeli należą:

  • Shortboard – mocna, szybka, oferująca dobrą sterowność deska.
  • Fish Board – krótsza i szersza niż shortboard deska, z podzielonym końcem, zapewniająca dobrą sterowność, pomocna podczas techniki wavecatching
  • Gun Board – długa, wąska, po obu stronach zakończona w szpic deska, idealny model do techniki big wave surfing
  • Longboard – deska o minimalnej długości 2,7 metra z zaokrąglonym przednim końcem, model doskonały dla początkujących
  • Malibu Board – krótsza wersja longboardu, nazywana także MiniMal.
  • Funboard – świetna deska dla początkujących surferów
  • Popout Board – tanie, mocne i stabilne modele produkowane seryjnie
  • Foam Board – stabilne, zapewniające łatwą sterowność deski, idealnie nadające się dla surferów, którzy dopiero zaczynają przygodę z falami.

Wyposażenie

Poza deską podstawowe wyposażenie surfera obejmuje smycz, która służy do przyczepienia deski do kostki surfera, wosk zapewniający lepszą przyczepność stóp surfera na śliskiej powierzchni deski, przymocowane na spodzie deski stateczniki (fins) oferujące lepszą stabilność i sterowność deski (najczęściej są to trzy stateczniki przymocowane w konstelacji Three Fin Thruster), rash guard, strój ochronny przed słońcem, jak również strój z pianki neoprenowej do surfingu w zimnych wodach.

ASP World Tour

williamhill.com

ASP World Tour, wcześniejsze World Championship Tour (WCT) to najbardziej renomowana seria zawodów w świecie profesjonalnego surfingu, która od 1979 roku organizowana jest przez Association of Surfing Professionals (ASP). ASP World Tour składa się z konkursów zarówno w kategorii mężczyzn (10 konkursów) jak i kobiet (8 konkursów), które organizowane są na plażach całego świata. Udział w zawodach ASP World Tour możliwy jest tylko po przejściu przez serie kwalifikacji World Qualifying Series (WQS), w których po zapłaceniu opłaty wpisowej, może wziąć udział każdy śmiałek. Zawodnicy startujący w ASP to 45 najlepszych surferów i 17 najlepszych surferek z klasyfikacji poprzedniego roku, 27 najlepszych mężczyzn i 10 najlepszych kobiet, którym udało się przejść przez kwalifikacje WQS oraz szczęśliwcy posiadający tzw. dzikie karty (ang. wild cards). Do zwycięzców ASP World Tour należą m. in. Kelly Slater, Andy Irons, Layne Beachley oraz Lisa Anderson.

Znani surferzy

  • Kelly Slater
    Ośmiokrotny zwycięzca zawodów ASP i oficjalnie najlepszy surfer wszechczasów. Już jako nastolatek znany był jako jeden z najlepszych surferów, a w wieku 20 lat został najmłodszym mistrzem świata ASP. Slater unowocześnił surfing o wiele elementów przejętych z jazdy wyczynowej na desce i rolkach, czym przeniósł punkt ciężkości z tradycyjnych carves na stosunkowo innowacyjne aerials.
  • Laird Hamilton
    Pomimo tego, że nigdy nie brał udziału w konkursach ASP World Tour, dla wielu jest on bezprecedensowym królem deski. Hamilton znany jest głównie ze swoich karkołomnych wyczynów na jednej z najniebezpieczniejszych fal w historii udokumentowanego surfingu – podczas jego wyczynów na grzbiecie fali Teahupo'o u brzegów Hawaji, nawet magazyn branżowy Surf nie mógł wydobyć z siebie więcej niż komentarz o treści „oh my god!“ Taki komentarz mówi wszystko.
  • Layene Beachley
    Siedmiokrotna mistrzyni ASP World Tour, której jako jedynej w historii udało się zdobyć tytuł sześć razy z rzędu (pokonała nawet Kelly'ego Slatera – zdobywcę pięciu tytułów z rzędu). Beachley to ponadto twórczyni wysoko dotowanych konkursów surfingu dla kobiet organizowanych w Sydney - Hawaiana Beachley Classic.
  • Margo Oberg
    Ober to trzykrotna zdobywczyni tytułu mistrza świata ISP, jedna z pierwszych zawodowych surferek, której udało się zdobyć uznanie pośród sportowców płci męskiej. Pierwszy tytuł mistrza świata zdobyła już w wieku 15 lat. Margo Oberg określana jest także mianem pierwszej surferki na dużej fali (big wave), a poza tym jest pierwszą kobietą, która jest dożywotnim członkiem ASP.

Do innych znanych surferów należą ponadto Eddie Aikau (1946-1978; legenda surfingu), Lisa Anderson (*1969; czterokrotna mistrzyni World Tour ASP), Rochelle Ballard (*1971; w pierwszej 10-tce światowych rankingów od 1994), Tom Carroll (*1961; dwukrotny mistrz World Tour ASP, pierwszy milioner w świecie surfingu), Tom Curren (*1964; potrójny mistrz świata ASP), Bernard “Midget” Farrelly (*1944; pierwszy zdobywca tytułu mistrza świata ASP w 1964), Chelsea Georgeson (*1983, mistrzyni świata w konkursach ASP w 2005), Andy Irons (* 1978; potrójny zdobywca tytułu mistrza świata, rywal Kelly'ego Slatera), Duke Kahanamoku (1890-1968; światowej sławy ambasador surfingu), Nat Young (*1947; mistrz świata w 1970, zapoczątkował manię na shortboardy) oraz Freida Zamba (*1965; czterokrotna mistrzyni ASP).

Podstawowe manewry podczas surfingu

  • Aerial – wykonywany na mniejszych falach manewr przejęty z jazdy na rolkach, podczas którego surfer wykonuje zeskok z deską z grzbietu fali, po czym spada na tą samą falę.
  • Bottom turn – jak sama nazwa wskazuje jest to manewr skrętu, po którym surfer zjeżdża z grzbietu fali. Bottom turn oferuje przyśpieszenie i odpowiednie ustawienie deski na następujący ride, jest to punt wyjściowy do większości manewrów.
  • Cut back – to szeroki skręt wykonywany wzdłuż curlu na płaskiej części fali, który ma na celu dostanie się z powrotem do załamującej się części fali.
  • Take off – surfer wiosłuje do fali, przyjmuje odpowiednią pozycję na desce i zjeżdża wzdłuż grzbietu fali, jest to punt wyjściowy każdego rida.
  • Top turn – surfowanie na grzbiet fali z obrotem i zjazdem w dół fali, daje możliwość nabrania mocy i prędkości.
  • Trimming – manewr, dzięki któremu surfer nabiera prędkości koniecznej do pozostania na grzbiecie fali.
  • Barrel/Tube – surfowanie w środku załamującej się fali, jeżeli surfer nie zdoła w porę opuścić środkowej części fali (tube), mamy do czynienia z tzw. Barrel ride.

Kodex surfera

Surfer, który znajduje się najbliżej załamującego się odcinka danej fali, ma prawo jechać na tej fali. Nie stanów zagrożenia dla innych. Nie stanów zagrożenia dla samego siebie, smycze, paski i stateczniki pomagają zachować kontrolę nad deską. Surfuj na miarę twoich umiejętności i nie przeceniaj swoich możliwości. Nigdy nie surfuj sam. Z powodów bezpieczeństwa zawsze powinieneś mieć towarzysza. Nie przepływaj przez grzbiet załamującej się fali, gdyż może to być niebezpieczne dla Ciebie i utrudnić ride innego surfera. Zawsze przepływaj obok grzbietu fali. Nie bądź egoistycznym wave haggerem – nie zjeżdżaj po każdej fali w zatoce, w której jest wielu surferów. Daj szansę innym. Szanuj lokalnych surferów i ich reguły gry. Zawsze bądź uprzejmy i przyjacielski.

---

Tagi

---