Piłka ręczna
Spis treści:
Wprowadzenie w sport
Historia sięga czasów starożytnych. Już Rzymianie i Grecy grali w dyscypliny sportowe o regułach podobnych do dzisiejszej piłki ręcznej. Wzmianki o grach przypominających piłkę ręczną można znaleźć także w zapiskach pochodzących z czasów średniowiecza. W ciągu ostatniego stulecia piłka ręczna zdobywała coraz większą popularność.
Gra została stworzona z myślą o kobietach, jednak wraz z wprowadzeniem kilku zmian w regułach gry, dyscyplina ta stała się równie atrakcyjna dla mężczyzn. Z uwagi na stosunkowo skomplikowane reguły gry i konieczność rozgrywek w hali sportowej piłka ręczna nie zdobyła tak wielkiej popularności jak piłka nożna i koszykówka. Poprzedniczką piłki ręcznej była gra rozgrywana do 1972 roku na otwartym boisku. Dziś coraz większą popularność zdobywa nowoczesna odmiana piłki ręcznej – piłka ręczna na plaży (beach handball), która dzięki koncepcji opierającej się na połączeniu sportu z rozrywką i doskonałą zabawą z pewnością przyciągać będzie coraz więcej fanów. Warto wspomnieć o tym, że w USA piłka ręczną kojarzona jest głównie z dyscypliną sportu o nazwie American handball. Gra ta niewiele ma jednak wspólnego ze znaną w Europie piłką ręczną – American handball można bowiem porównać do odmiany squasha.
Jeśli chcesz wnieść zakłady na mecze piłki ręcznej BBB.pl poleca bukmachera Expekt. Typuj i zgarnij rewelacyjny bonus powitalny.
Podstawy gry
Do ważnych elementów w piłce ręcznej należą taktyka i tempo gry. Celem gry jest umieszczenie wykonanej ze skóry lub sztucznej skóry piłki w oznaczonym polu bramkowym przeciwnika. Mecz dzieli się na dwie trwające 30 minut połowy z 10-minutową przerwą. Drużyna piłki ręcznej składa się z bramkarza i 6 zawodników znajdujących się na boisku oraz 7 graczy rezerwowych. Zmiany nie są dokonywane tylko podczas przerw, a liczba zmian podczas meczu nie jest ograniczona. Poza tym każdej drużynie przysługuje tylko 1 minuta przerwy podczas jednej połowy meczu. Bramkarzem może być każdy z 7 zawodników drużyny, jedynym warunkiem jest strój odróżniający bramkarza od reszty zespołu. Bramkarz może rozpocząć grę jako zawodnik na boisku, a na pozycję bramkarza wchodzi wtedy gracz rezerwowy, który w stroju odróżniającym go od reszty drużyny przejmuje rolę bramkarza. Gracz będący w posiadaniu piłki może ją podać, kozłować lub przytrzymać, jednak nie dłużej niż 3 sekundy.
Zawodnik w posiadaniu piłki nie może poza tym wykonać więcej niż trzech kroków bez kozłowania, jeśli dany zawodnik przytrzyma piłkę przez 3 sekundy, musi podać ją innemu graczowi lub wykonać rzut do bramki. Miłośnikom ekspresowych zakładów sportowych wysokich lotów polecamy serwis Stan James, gdzie otrzymasz bonus powitalny oraz darmowy zakład u Williama Hilla. Nie przegap tej okazji.
Strategie
Jedną z popularnych strategii gry jest tzw. gra pasywna. Kiedy sędzia zauważy, że gracze przez 40 sekund po prostu nie starają się zdobyć bramki, zawodnicy w ciągu następnych 10 sekund zmuszeni są podjąć próbę ataku. Strategia ta sprawia, że gra jest bardzo widowiskowa i wypełniona próbami ataków ze strony obydwóch drużyn. Obrona także stosuje różne techniki krycia graczy. Do najpopularniejszych należą taktyka 6-0, podczas której wszyscy gracze przyjmują pozycję wokół zawodnika wykonującego rzut oraz taktyka 5-1, podczas której środkowy obrońca przyjmuje pozycję na czele drużyny.
Techniki rzutu:
- Rzut w miejscu
- Rzut w wyskoku
- Rzut z przeskokiem
- Rzut z padem
- Rzuty sytuacyjne
- Rzut z odchyleniem
Kary w piłce ręcznej
- Rzut wolny – rzut karny – ostrzeżenie (żółta kartka)
- 2 minuty kary – w tym czasie zawodnik musi udać się na ławkę i odczekać 2 minuty, a drużyna gra w osłabionym składzie
- 2 plus 2 minuty kary
- 2 minuty kary i dyskwalifikacja
- dyskwalifikacja
- wykluczenie z gry
Sukcesy reprezentacji Polski mężczyzn
- Złoty medal za 1. miejsce w SP 2007
- Srebrny medal za 2. miejsce w MŚ 2007
- Brązowy medal za 3. miejsce w LIO 1976
- Brązowy medal za 3. miejsce w MŚ 1982
- Brązowy medal za 3. miejsce w MŚ 2009
Ciekawostką jest fakt, że prowadzona przez Zygfryda Kuchtę męska kadra narodowa w 1983 po raz czwarty z rzędu zakwalifikowała się do Igrzysk Olimpijskich (Los Angeles), jednak z powodu presji politycznej ze strony ZSSR Polska musiała wycofać się z udziału w tej imprezie. Jednym z ówczesnych kadrowiczów był Bogdan Wenta, dla którego od tego momentu udział w Igrzyskach stał się głównym celem kariery. Udało mu się tego dokonać dopiero 16 lat później w barwach Niemiec.
