K-1 - informacje o dyscyplinie sportu oraz przegląd ofert bukmacherskich

Spis treści:
Pierwszy cios wiedzy o K-1
K-1 to organizacja promująca mieszane sztuki walki, w których zawodnicy stosujący różne style zmagają się przez 15 minut (5 rund po 3 minuty). K-1 łączy elementy karate, taekwondo, savate, kickboxingu, Sanshou, muay thai, boksu oraz innych sztuk walki. Rzuty oraz ataki łokciem nie są dozwolone. W odróżnieniu od kickboxingu reguły pozwalają ciąć z kolana.
Ponadto, walki odbywają się jedynie w pozycji stojącej, co stanowi główną różnicę między MMA a K-1. „K” w K-1 reprezentuje trzy sztuki walki – karate, kickboxing oraz kung fu. Jeżeli chcesz typować wyniki walk wręcz, skorzystaj z oferty serwisu BonusBonusBonus, który wyręczy Cię z dylematu szukania odpowiedniego bukmachera wręczając bonus powitalny u Williama Hilla. Dzięki wygranym nie będziesz już musiał zaciskać pasa.
Historia
Sport ten wywodzi się z Seidokaikan – pełnokontaktowego stylu karate, wymyślonego w 1980 roku przez Kazuyoshi Ishi. Seidokaikan powstało w celu wypromowania najlepszych zawodników sztuk walki w stójce, a zawodnicy Seidokaikan często odnosili sukcesy w walkach z przedstawicielami innych sztuk walk.
Z biegiem czasu zasady Seidokaikan zmieniały się i zaczęły przypominać bardziej zasady stosowane w kickboxingu, niż w karate. Ostatecznie Kazuyoshi Ishi utworzył organizację K-1 i zorganizował pierwsze Grand Prix K1 w 1993 roku. Zasady, na których zmagali się uczestniczy były rewolucyjne, gdyż sprzyjały zarówno karatekom oraz kickbokserom.
Od tamtego czasu zawody organizowane były regularnie, a ich sława rosła także poza Japonią. Piętnaście lat później, w 2008 roku FEG (Fighting and Entertainment Group) – firma-matka K-1 podpisała umowę z HDNet Fights na transmitowanie walk K-1 w Ameryce Północnej. Zawodnicy uczestniczący w zawodach K-1 muszą korzystać z rękawic zatwierdzonych przez promotora. Inne wymagane wyposażenie obejmuje ochraniacz na zęby oraz suspensorium, również ściśle określone przez promotora. Walki K-1 odbywają się na ringu o wymiarach 6m x 6m, otoczonym trzema poziomami lin.
Jeżeli chcesz spróbować sił w zakładach sportowych, skorzystaj z ofert bonusowych naszego portalu. Oferta ofercie nie równa. Polecamy firmę bwin oraz wschodzące gwiazdy branży bukmacherskiej: Betsson.
Kategorie wagowe i techniki walki
- Waga piórkowa - poniżej 60 kg
- Waga lekka - poniżej 65kg
- Waga średnia - poniżej 70 kg
- Waga półciężka - poniżej 85 kg
- Waga ciężka - poniżej 100 kg
- Waga superciężka - powyżej 101 kg
Uderzenia pięściami: proste, sierpowe, ciosy z dołu, ciosy rotacyjne.
Kopnięcia: frontalne, niskie, średnie, wysokie, boczne, tylne, kością udową, z wyskoku, kolanem.
Zakończenia walk
Nokaut (KO):
- kiedy zawodnik nie wstanie po 10 sekundach od upadku,
- kiedy sędziowie zadecydują, że zawodnik utracił wolę walki,
- kiedy zawodnik ląduje na deskach trzykrotnie podczas jednej rundy (dwa razy podczas walk turniejowych)
- kiedy zawodnik uznany jest za niezdolnego do dalszzej walki z uwagi na kontuzję nie wynikającą z winy żadnego z zawodników,
- w przypadku wyrzucenia na ring ręcznika,
- kiedy sędzia zadecyduje o przytłaczającej przewadze jednego z zawodników, a stan drugiego zawodnika zagraża zdrowiu,
- kiedy lekarz zadecyduje, że kontynuacja walki nie jest możliwa z uwagi na rozległe obrażenia bądź kontuzję jednego z zawodników.
Jeżeli walka nie zakończy się nokautem, nokautem technicznym bądź dyskwalifikacją, trzech sędziów przyznaje punkty zawodnikom, ten który otrzyma więcej punktów zostaje zwycięzcą walki. O zwycięstwie musi orzec przynajmniej dwóch sędziów, w przeciwnym przypadku zasądza się dodatkowa rundę.
Remis:
- kiedy obaj zawodnicy lądują na deskach i żaden z nich nie jest w stanie się podnieść przed końcem odliczania,
- kiedy zawodnik nie może kontynuować walki z uwagi na kontuzję i żaden z zawodników nie zostaje ogłoszony zwycięzcą przez przynajmniej dwóch sędziów,
- kiedy jeden zawodników nie może kontynuować walki z uwagi na kontuzję nie wynikającą z winy któregoś z zawodników,
- kiedy o wygranej zawodnika nie zadecyduje przynajmniej dwóch sędziów.
No contest:
- kiedy obaj zawodnicy złamią przepisy bądź w przypadku wykrycia ustawienia walki,
- kiedy obaj zawodnicy nie walczą w duchu fair play, pomimo licznych upomnień i ostrzeżeń ze strony sędziów i sędziowie zadedycują o dyskwalifikacji obu zawodników.




























