Sorel Mizzi alias "imper1um"

Kiedy przybyliśmy na lotnisku w Nicei, mieliśmy do wyboru dwie opcje: albo wziąć taksówkę do Monte Carlo, albo stylowo wziąć elegancki helikopter, który przeleci do MC przez francuską riwierę. Niesamowity jest fakt, że helikopter kosztuje tylko 10-15 euro – więcej niż taksówka – czyli nie musieliśmy się długo zastanawiać.

Po przybyciu do Monte Carlo koniecznie chciałem zagrać w jednostołowym turnieju kwalifikacyjnym (Single Table Qualifier) do głównego turnieju. Rok temu osiągnąłem wspaniałe wyniki w SNG’s, dlatego w każdym wypadku chciałem w nim uczestniczyć. Każdy gracz zaczynał z 2500 w żetonach, pierwsza runda zaczyna się z blindami 25/50. Każde 20 minut stawki w ciemno podwyższane są w następujący sposób: 50/100, 150/300, 200/400, 400/800, 500/1000 itd. Dynamiczna prędkość gry nie była moim zdaniem korzystna, ale kiedy zaczęliśmy grać, od razu sobie przypomniałem czemu TAK BARDZO kocham turnieje Sit and Go i turnieje Sit and Go na żywo! Zwykle 6-8 pokerzystów gra w dowolnym 10-handed SNG w Monte Carlo, czyli całkowite przeciwieństwo optymalnej strategii SNG. Nieraz mi się wydaje, że nie chodzi o to, kto wygra SNG, lecz kto najszybciej w najgorszy sposób przegra. Na początku wszyscy grają niesamowicie agresywnie – że aż pióra lecą – a w następnych fazach wręcz przeciwnie – słaba, ostrożna gra.

Podczas pierwszych trzech rund można zauważyć osoby, które często grają w pulę i na początku od razu dziesięciokrotną kwotę podbitego big blinda; wchodzą ze słabymi rękami i z podbitymi stawkami oraz czekają i pasują przy nieciekawych flopach, jak i blefują w niewłaściwych momentach. W późniejszych fazach na SNGs większość graczy pasuje w sytuacjach, w których właściwie powinni wejść all-in, wchodzą za BB z słabszymi układami od 10BBs, na all-in reagują spasowaniem, a najgorsze jest to, że słabszą ręką niż 10BBs wchodzą za BB i za podbiciem oraz czekają i pasują przy missed flop (jest to powiedzmy standardowe zachowanie przy grze na dużym buy-in SNG w Monte Carlo). Poważnie, nie ma już niczego, co mogłoby mnie zaskoczyć w pokerze. Tak jak grają uczestnicy takich Sit and Go’s trzeba naprawdę mieć wielkiego pecha, kiedy na końcu nie jest się jednym z najlepszych trzech. Najlepsze jest to, że wielu tych graczy chętnie robi last longers

Udało mi się więc wygrać ten turniej kwalifikacyjny, z najgorszym graczem przy stole i znaczną przewagą z mojej strony dojść do pojedynku. Rozpoczynamy heads up z blindami 500/1000, ja mam 20 000, on 5000. Udaje się mu pobić moje asy swoim 7-10 i od tego momentu było już z górki i w końcu wylądowałem na 2 lokacie. Zaskakująco, mimo tego, że stacki były takie małe, pojawiła się jedna ciekawa ręka, którą chciałbym dokładniej opisać:

Blindy: 500/1000
Hero: 9000
Villain: 16 000
Hero (6x,6♣)
Villain wchodzi za BB na 500
Hero podbija na 4000
Villain wchodzi
Flop (A♣, Q♣, J♣)
Hero wchodzi all-in z 5000
Villain wchodzi
Villain hat (6x, 4♣)
Turn: kier
Hero wygrywa!

Co pragnę udowodnić tym przykładem: kiedy ma się short stack i przeciwnicy są raczej nędzni, ZAWSZE powinno się ich zachęcać, aby doszli do flopa, nie wchodząc all-in przy preflopie, kiedy by się nawet miało wystarczająco żetonów, aby stworzyć fold equity na flopie. Ludzie kochają oglądać flopy. Dopóki się nie wchodzi all-in, mizerni gracze zawsze znajdą okazję na popełnienie błędów. Robią to wchodząc za podbiciem przy preflopie, mając nadzieję na korzystnego flopa, nawet jeżeli już pół stacka leży w puli.
Z matematycznego punktu widzenia niekorzystne flopy zdarzają się wiele częściej niż korzystne. Kiedy więc następnym razem zastanawiacie się nad wejściem all-in z short stackiem, to zdecydujcie się najpierw na re-raise (w tym przypadku raise), ALE tylko jeśli jeszcze macie wystarczający stack, żeby później móc zmusić ich do sfoldowania, jeśli chcą widzieć flopa.

Jest to wielką różnicą, jeżeli wiesz jak wymuszać fold equity. Tego wyższego poziomu gry nauczyłem się w ciągu wielu lat. Załóżmy, że masz 9BB’s na małej w ciemno, a agresywny raiser otwiera na późniejszej pozycji z trzykrotną dużą w ciemno, co otwiera ci wiele możliwości działania. Jeśli wejdziesz w tej sytuacji all-in, on z pewnością wejdzie z tobą – niezależnie od tego, co trzyma w ręce, gdyż jego szanse na wygraną są wysokie. Jeżeli po prostu wejdziesz przy preflopie i niezależnie od flopa wejdziesz all-in, on nie może również wejść, chyba że rzeczywiście ma coś dobrego. Taki sposób gry można przeprowadzić z niemalże wszystkimi pocket cards. Zwykle ta metoda działa lepiej z większą niż z małą ilością graczy. Zastanówcie się więc rozważnie, zanim zastosujecie tę metodę.

Za kilka dni napiszę drugą część. Opiszę kilka rąk z głównego turnieju oraz oczywiście napiszę o moich doświadczeniach w Monte Carlo… Aha, zawarłem nowy boczny zakład!

Tym razem z Antonio Esfandiari…