poniedziałek,  5 grudnia 2016  -  01:21:17
Poker, Sports Betting, Casino Poker, Sportwetten, Casino BonusBonusBonus.cz BonusBonusBonus.sk Poker, kasyno, bukmacher BonusBonusBonus.hu BonusBonusBonus.ru BonusBonusBonus.cn BonusBonusBonus.hk Poker, Sports Betting, Casino
Johnny Chan - biografia! LIST GOŃCZY

Johnny Chan alias "The Orient Express"

Ostatnia aktualizacja 1 kwietnia 2014
 
Betfair Poker
„Nie potrzebujesz dużo pieniędzy, aby być odnoszącym sukcesy pokerzystą, ale musicz w siebie wierzyć."
Johnny o swoim przepisie na sukces
1957
Canton, CN
żonaty/zamężna
6, imiona wszystkich dzieci zaczynają się na literę "J"
Las Vegas, US
Stany Zjednoczone
Przerwał studia hotelarstwa i gastronomii, aby zostać pokerzystą
spędzać czas z rodziną, kręgle, pływanie, bilard, moda designerska (Versace), samochody (Mercedes), dobre jedzenie
...jako nastolatek z kolegami, z którymi grał w kręgle
Hold'em
agresywny, szybki
Chip Reese, Doyle Brunson, Phil Ivey
„Żaden inny nie potrafi tak dobrze czytać swoich przeciwników, jak Johnny. W przynajmniej 90% przypadków ma rację.“ (T.J. Cloutier)
Zawsze bierze ze sobą pomarańczę do stołu pokerowego, ponieważ bardzo lubi zapach tego owoca, gra rolę w filmie pokerowym "Rounders" ("Hazardziści"), posiada 6 domów, gra rolę w wideoklipie rapowym, już w wieku 16 lat grał w Las Vegas w pokera, wygrał 10 bransoletek WSOP (stan na marzec 08), przyjaźni się z hollywoodzkim gwiazdorem Mattem Damonem, przed turniejem chętnie rozgrzewa się japońskim masarzem, jeden z jego samochodów ma na tablicy rejestracyjnej JJ333, ponieważ owy full przyniósł mu dużo pieniędzy

Johnny Chan - ludzki pociąg do pokera

Dzieciństo, młodość i miłość od pierwszego wejrzenia - Las Vegas

Zagraj w kasynie PARTYPOKER Kiedy Johnny przyjechał do Stanów Zjednoczonych nie umiał on ani słowa po angielsku. Nauka w szkole była dla niego wielkim wyzwaniem. Poza językiem musiał poznać zupełnie nową kulturę. Jeden z aspektów amerykańskiej kultury spodobał mu się jednak od razu – była to gra w kręgle. Grał bardzo dobrze i kiedy nie musiał pomagać ojcu w restauracji i miał odrobinę czasu wolnego, był w kręgielni. Pasja do kręgli otworzyła mu wrota pokera. Zagrawszy z kolegami ze szkoły, Johnny od razu zafascynował się tą grą. Ten młody gracz okazał się niezwykłym talentem przy stole pokarowym i standartowe rundy szybko stały się dla niego zbyt nudne. Poszukując większych wyzwań i wyżsyzch stawek wylądował w zadymionych pokojach nielegelnego świata pokera. Jednym z takich miejsc był pomieszczenie w restauracji jego ojca. Regularnie grał przeciwko starszym i bardziej doświadczonym pokerzystom, niemalże za każdym razem ich ogrywając. Jednak jego umiętności nie przyniosły mu szacunku innych graczy, wręcz przeciwnie. Nie mieli oni ochoty na to, żeby wciąż ogrywał ich nastolatek i po kilku tygodniach sukcesów został wykluczony z gry. W wieku 16 lat zdecydował się spróbować swojego szczęścia w Mecce hazardzistów – Las Vegas. Wyposażony w 500$ oraz podrobione dokumenty w ciągu jednej nocy przemienił 500$ na 20 000$. Cud losu. Niestety już w ciągu następnej nocy stracił wygraną. Los cudu. Stało się to swego rodzaju nawykiem; wygrywał duże sumy grając w pokera, żeby zaraz po tym stracić wszystko grając w ruletkę czy też w Blackjacka. 

Pomimo tego, że Johnny poznał świat pokera w tak młodym wieku, nie pozostał w „Sin City“, lecz rozpoczął studia w collegu w Houston. Johnny studiował zarządzanie hotelarstwem i gastronomią, żeby pewnego dnia móc przejąć restaurację ojca. Jednak dusza pokerzysty wygrała. Johnny przerwał studia w wieku 21 lat żeby móc grać w Las Vegas. Decyzja ta z pewnością nie należała do najłatwiejszych, gdyż było to wielkie rozczarowanie dla jego rodziców. Przyszłość ich syna była dla nich jasna – miał on prowadzić rodzinną działalność. Jednak Johnny czuł swoje powołanie i nie dał się odwieść od swojego zamiaru. Wciąż jeszcze dobrze pamiętał swoje pierwsze spotkanie z Las Vegas. Johnny określa je jako miłośc od pierwszego wejrzenia: „Po przyjeździe poczułem się, jakbym umarł i poszedł do nieba. Kocham to miasto!“ Uwzględniając zawrotne wygrane Johnnego, jego rodzice są dziś w pełni usatysfakcjonowani wyborem profesji najstarszego syna. Johnny wykazał się w końcu nie tylko talentem do pokera, lecz także pomysłowością w biznesie. Założył on swój własny poker room – ChanPoker, który po roku zawiesił działałalność. Dzisiaj wstukanie w wyszukiwarkę tego adresu owocuje przekierowaniem na stronę oferującą napoje energetyzujące. Miłośnicy pokera online mogą zagrać w kasynie PokerStars bądź Titan Poker, w których portal BonusBonusBonus przygotował wyborne bonusy od depozytu.

Na początu pokerowej kariery Johnny przeżywał liczne wzloty i upadki. Zdarzało się, że musiał podejmować dodatkowe prace i planować wydatki co do centa. Przez pewien okres czasu Johnny pracował jako kucharz w hotelu. W tym właśnie czasie, znany był z tego, że zaraz po pracy pędził do kasyna, i zasiadał do stołu pokerowego jeszcze w fartuchu. Zdarzyło się nawet, że Johnny musiał sprzedać część swojego majątku, żeby poradzić sobie finansowo. Jednak nie dał się on łatwo zniechęcić i wytrwale dążył do osiągnięcia swojego celu – zostania gwiazdą pokera. Dzieciństwo w USA nie było dla chińskiego emigranta łatwe. Azjatyckie pochodzenie było jednak zaletą w kasynach Las Vegas. Kiedy pojawił się on w Las Vegas, było tam bardzo niewielu azjatyckich graczy. Dlatego też byli oni niedoceniani prze stołach pokerowych. Azjaci nie cieszyli się wówczas opinią dobrych pokerzystów. Zdarzało się, że Johnny zainicjował stawkę, a jego przeciwnik, wychodząc z założenia, że Chińczyk zapewne nie wie, co robi, decydował się wejść pomimo słabych kart. Ten stereotyp szybko okazał się pozytywnie wpływać na sytuację finansową Johnnego.

„Orientexpress” przy każdym stole finałowym

Rok 1982 był dla Johnnego początkiem wielkiej kariery. Odkrył, że sukcesy przy stole pokorowym mają związek z jego trybem życia. Johnny, który dotychczas wypalał 4 paczki papierosów dziennie zwalczył swój największy nałóg, zaczął pracować nas swoją kondycją fizyczną i zmienił sposób odżywiania się. Jego gra naprawdę się polepszyła i Johnny szybko zaczął zbierać owoce swojej pracy. Johnny wziął udział w organizowanym w Las Vegas turnieju „America’s Cup of Poker“, podczas którego w ciągu 30 minut wyeliminował 13 z 16 zawodników, by ostatecznie wygrać turniej. To legendarne wystąpienie przyniosło mu przezwisko „The Orient Express“, na które wpadł jeden z pokerzystów – Bob Stupak.

Poker Stars - gwiazdy pokera na wyciągnięcie rękiOd tego momentu „Orientexpress“ był nie do zatrzymania. Pędził przez turniejowe stoły i zbierał jedno trofeum po drugim. W roku 1983 po raz pierwszy zdołał dotrzeć do cash rangs turnieju World Series of Poker, zajmując 4 miejsce. Dwa lata później, w roku 1985, grając Texas Hold'em po raz pierwszy zdobył złota bransoletę WOSP i 171 000$. W roku 1987 zajął 3. miejsce w No Limit Deuce to Seven Lowball i wygrał finałowy turniej No Limit Hold'em. Lista pokonanych jest długa: Howard Lederer, Dan Harrington, Humberto Brenes i Johnny Moss - Johnny zdobył drugą złotą bransoletę, tytuł mistrza świata i nagordę pieniężną w wysokości 635 000$. W tym samym roku Johnny wygrał zorganizowany przez „Amarillo Slim’s Superbowl of Poker“ w Caesars Palace w Las Vegas turniej Pot LimitOmaha, jak również, organizowany przez „3rd Annual Diamond Jim Brady“ w Los Angeles turniej No Limit Hold’em. W roku 1988 ponowanie wygrał finał WSOP oraz 700 000$. Po tym historyczym zwycięstwie po raz kolejny wygrał organizowany przez „Hall of Fame Poker Classic 1988“ turniej w trybie No Limit Hold’em. W finale turnieju WSOP wzięło udział wiele sław pokera: Erik Seidel, T.J.Cloutier, David „Chip“ Reese i „Poker Brat“ Phil Hellmuth, lecz „Orientexpress“pozostawił wszystkich bez szans, wygrywając w pojedynku z Erikiem Seidlem.

Rounders

Jeśli zapyta się słynnego pokerzystę o najsławniejszy układ turniejów WSOP, prawdopodobieństwo, że wymieni on ostatni układ Johnnego Chana, zagrany przeciwko Erikowi Seidlowi w finale 1988 roku, jest bardzo wysokie. Zwycięstwo Johnnego było tak spektakularne, że ostatni układ został uwieczniony w sławnym filmie „Hazardziści“ („Rounders“), w którym Johnny gra samego siebie. Główny bohater Michael McDermott (Matt Damon) wciąż wyobraża sobie ten układ i marzy o tym, żeby pokonać Johnnego Chana i wygrać turniej WSOP. Film „Hazardziści“ („Rounders“) jest motywacją dla wielu młodych pokerzystów, którzy chcą spróbować własnego szczęścia w wielkich turniejach. Wielu z nich wciąż pamięta układ Johnnego.

William Hill to kasyno dla CiebieJohnny dysponował czterokrotnie wyższą liczbą żetonów, J♣ i 9♣. Seidel miał Q ♣ oraz 7 . Pomimo raczej słabych kart, Johnny nie rzucił kart i czekał na flopa. Jego serce najprawdopodobniej przez krótką chwilę przestało bić, po tym jak flop przyniósł Q ♠, T i 8 , jednak Johnnny nie dał po sobie poznać jakichkolwiek emocji. Chan miał przeciez zawsze najlepszą kartę. Nie pokazując jakichkolwiek emocji, Johnny zdecydował się na małą stawkę, po czym Seidel podwyższył ze swoją parą dam. Zamiast od razu iść na całość Chan zdecydował się wejść z niewielką tylko stawką. Turn przyniósł dwójkę pik, po czym Johnny sprawdził. Seidel uwierzył w blef Jimmiego i pewny siebie przesunął wszystkie swoje żetony na środek stołu. Johnny uczynił to samo, odrył swoje karty i w ten sposób ponownie stał się mistrzem Worls Series of Poker. Po negatywnym przedstawieniu postaci Erika Seidla w filmie „Hazardziści“, ten znakomity gracz, długo cierpiał z powodu złej reputacji. Jednak z czasem jako wielokrotny zwycięzca turniejów WSOP uzsyskał szacunek w świecie pokera. Obecnie uważany jest za jednego z najgroźniejszych przeciwników przy stole. Kalkuluj ruchy w pokerze używając narzędzia, które serwis BonusBonusBonus zaprogramował z myślą o zagorzałych fanach pokera.

Niesamowite osiągnięcia w świecie pokera

Po tym jak Johnnemu udało się spełnić swoje największe marzenie – wygrać finał WSOP dwa razy z rzędu, jego nazwisko stało się znane całymu światu pokera. Właściciel sławnego klubu koszykarskiego „Los Angeles Lakers“, zapalony Fan pokera Jerry Buss, był tak bardzo zafascynowany umiejętnościami Johnnego, że obiecał mu on trofeum, pólnocnoamerykanskiej ligi koszykowej – „Championship Ring“, jeśli uda mu się ponownie żwyciężyć w finale turnieju WSOP w 1989 roku.

Johnnemu prawie udało się tego dokonać. W finale turnieju WSOP 1989 dotarł do stołu finałowego i zmierzył się w pojedynku z „Poker Bratem“ Philem Hellmuthem. Ostatni układ Hellmutha składał się z pary dziewiątek (pik i trefl), podczas gdy Chan miał A-7 pik. Phil wszedł ze swoimi 1 000 000$, przeciwko 450 000 $ Johnnego, Johnny po krótkiej chwili namysłu wszedł. Flop przyniósł K ♣, T i K , co sprawiło, że Hellmuth dysponował teraz dwoma parami. Turn i River nie pomogły już Johnnemu i w ten sposób Phil Hellmuth zdobył 755 000 $ oraz tytuł mistrza świata. Drugie miejsce przyniosło Johnnemu około 300 000 $, jednak nie mógł on liczyć na wyróżnienie NBA. W tym samym roku Johnny w pięciu innych turniejach zdołał dotrzeć do najlepszej piątki. Przyniosło mu to wygrane rzędu 120 000$. W latach 1989 – 1992 Johnny kilkakrotnie docierał do cash rangs turnieji WSOP, niemalże za każdym razem był w pierwszej dziesiątce graczy. Jego kolejne wielkie zwycięstwo to turniej WSOP 1994, podczas którego Johnnny wygrał swoją czwartą złotą bransoletę i nagrodę pieniężną w wysokości 135 600$, grając w turnieju Limit Seven Card Stud. W roku 1995 Johnny zajął 2 miejsce w turnieju No Limit Deuce to Seven Lowball, zaś w 1996, grając w Limit Texas Hold’em, zajął 4 pozycję. W roku 1997 Johnny Chan, grając No Limit Deuce to Seven Lowball zdobył swoją piątą złotą bransoletę WSOP. Przegrana w pojedynku z Iren Donnacha O’Dea w 1998 podczas turnieju Pot Limit Omaha uniemożliwiła mu zdobycie szóstej bransolety. Jednak nie musiał długo czekać na szóstą bransoletę. W roku 2000 zwyciężając w turnieju Pot Limit Omaha, zainkasował 180 000$. W tym samym roku wygrał on w finale turnieju No Limit Hold’em, organizowanym przez L.A. Poker Classic, zdobywając nagrodę pieniężną o wartości prawie 100 000$. W roku 2000 wygrywał on również w innych prestiżowych turniejach: National Championships of Poker, Tom McEvoy’s Poker Spectacular. W roku 2001 Johnny był o krok od zwycięstwa kolejnego tytułu WSOP, lecz przegrał w pojedynku ze swoim przeciwnikiem z filmu „Hazardziści“ – Erikiem Seidlem. Jednak tylko rok później sławny „Orientexpress” sięgnął po siódmą już złotą bransoletę WSOP, wygrywając pojedynek No Limit Hold'em z posiadającym wówczas siedem bransolet WSOP asem pokera – Philem Hellmuthem. Zaowocowało to remisem pomiędzy Johnnym i Philem. W ciągu tego samego roku Johnny zajął jeszcze 2 oraz 3 miejsce w turniejach WSOP i został przyjęty do elitarnego grona „Poker Hall of Fame“.

Łamacz rekordów

Rok 2003 spowodował dalszy wzrost sławy żywej legendy pokera – Johnnego Chana. Kolejne dwie wygrane wygrane złote bransolety w turniejach No Limit Hold’em i Pot Limit Omaha, jak również wygrane rzędu przyniosły mu 400 000$. To wszystko pozwoliło Johnnemu dorównać dotychczasowemu mistrzowi – posiadającemu dziewięć bransolet Doyle'mu „Texas Dolly“ Brunsonowi. Johnny uzyskał także tytuł pokerzysty, któremu udało się wygrać największą łączna wygraną pieniężną w historii WSOP. W roku 2005 świat pokera ponownie wstrzymał oddech, kiedy Johnny bijąc wszystkie rekordy wygrał kolejny turniej w pokera Pot Limit Hold'em i zdobył dziesiątą już bransoletę. To zwycięstwo przyniosło mu ponad 300 000$. Jednak nie mógł długo cieszyć się mianem gracza z największą liczbą wygranych bransolet, gdyż tylko cztery dni później wyprzedził go Doyle Brunson, który wygrał finał turnieju WSOP. W roku 2006 do duetu szczęśliwych posiadaczy dziesięciu szczęśliwych posiadaczy złotej bransolety dołączył Phil Hellmuth, który w roku 2007 wygrał swoją 11 bransoletę, pozostawiając pozostałą dwójkę w tyle.

Przepis na sukces? Johnny jest znany ze swojego intelektu, bardzo szybkiej, agresywnej gry oraz zdolności „czytania“ przeciwnika. Chan jest bardzo wszechstronnym graczem, ktróry jest dobry we wszystkich wariantach pokera. Jednym z jego znaków rozpoznawczych jest pomarańcza, którą kładzie na stół podczas każdego turnieju. Po tym jak Johnny w roku 1980 dwa razy z rzędu wygrał w finale WSOP, inni gracze poszli w jego ślady i zaczęli przynosić owoce jako przedmioty, mające przynosić szczęście. Johnny zaprzeczył jednak, aby był to przedmiot, przynoszący szczęście i wyjaśnił, że po prostu lubi zapach pomarańczy. Johnny nie lubił dymu papierosowego, który wypełniał pomieszczenia, w których rozgrywane były turnieje. Dlatego właśnie Johnny przyzwyczaił się zawsze mieć ze sobą pomarańczę, która sprawiała, że zapach dymu nie był tak uciążliwy. Co do swoich umiejętnośći Johnny twierdzi, że rosną one proporcjonalnie do wzrostu stawek. Jego zdaniem gra on znacznie gorzej podczas udziału w „małych“ turniejach z niskimi stawkami. Bardzo ważnym dla Johnnego aspektem jest wiara w siebie. „Żeby odnosić sukcesy jako pokerzysta nie potrzebujesz wielkich pieniądzy, lecz wiary w siebie. Reszta zależna jest od losu. Gracze, którzy nie wierzą w siebie, wygrają jeden turniej, jeśli dopisze im szczęście, lecz później nikt więcej o nich nie usłyszy.“

Pieniądze, luksus i sława - efekty pokera

Johnny lubi to, że sukces w tym zawodzie powiązany jest z dużymi pieniędzmi. Lubi on wysoki standard życia, dlatego pieniądze są dla niego ważną motywacją. „Lubię wydawać. Lubię kupować sobie nowe ubrania i zdarza się, że sprawię sobie garnitur za 5000$. Dlatego ciągle gram. Państwo i zadłużenia trochę z tego zabierają. Życie jest jednak krótkie i dlatego powinno się nim cieszyć.“ Ekstrawagancki styl życia oraz jego znakomita gra są inspiracją dla wielu graczy, przede wszystkim azjatyckiego pochodzenia. W swoim kraju jest uważany za pioniera pokera, wszyscy marzą o tym, żeby pewnego dnia stać się następcą słynnego pokerzysty. Cieszy się również wielkim respektem wśród swoich amerykańskich kolegów. Jest on nie tylko bardzo dobrym graczem, lecz poprzez swój sympatyczny, luźny sposób bycia bardzo przyjemnym towarzyszem przy stole pokerowym. Legenda pokera – Doyle Brunson o zdumiewających osiągnięciach Johnnego mówi:

„Możesz grać milion lat, lecz prawdopodobieństwo, że osiągniesz to, co osiągnął Johnny jest bardzo niewielkie. Johnny wygrał dwókrotnie, po czym zajął drugie miejsce w turniejach WSOP, jednak to nie wszystko. W między czasie wygrał on jeszcze w dwóch innych. Wygrał zatem cztery duże turnieje z rzędu i zajął drugie miejsce w piątym. To było niesamowite.“

Inny zaprzyjaźniony pokerzysta T.J. Cloutier określa Johnnego jako wiecznego faworyta turnieji WSOP, podziwia także to, jak świetnie potrafi on „czytać“ przeciwnika. „Johnny zawsze jest faworytem turnieji WSOP. Jest najlepszy w czytaniu swoich przeciwników. W conajmniej 90% przypadków ma rację. Jest niesamowitym graczem.“ Phil Hellmuth zalicza go do grona graczy, których darzy największym respektem. Jako powód podaje fakt, że pomimo kariery, Johnny znajduje czas dla swoich sześciorga dzieci. W ten właśnie sposób dotarliśmy do kolejnego osiągnięcia „Orientexpress“, który jest szczęśliwym ojcem sześciorga dzieci. Żyje w przekonaniu, że litera „J” przynosi szczęście, dlatego imiona całej szóstki zaczynjają się na literę „J“. Jeśli chodzi o wychowanie, nie jest tak srogi jak jego rodzice i bynajmniej nie próbuje powstrzymać swoich dzieci od hazardu. Wręcz przeciwnie, w udzielonym w roku 2006 wywiadzie z dumą opowiadał o zdolnościach pokerowych swojej wówczas 13 letniej córki. Nie trzeba mu przypominać o tym, jak ważną rolę odgrywa on w świecie pokera. Jest on przekonany, że jest najlepszym graczem na świecie. Często porównywany jest do Phila Hellmutha (11 złotych bransolet, luty 2008) i Doyle'a Brunsona (10 złotych bransolet, luty 200), gdyż to właśnie wspólnie z nimi otwiera on czołówkę światowych rankingów. Twierdzi jednak, że to tylko dzięki wysokiej frekwencji w turniejach Phil jest posiadaczem tak wielkiej liczby złotych bransolet. Biorąc pod uwagę fakt, że Hellmuth, bierze udział w 85% turniejów, zdobył on niewiele bransolet. Johnny twierdzi, że bierze udział tylko w około 15% turniejów i jest o wiele lepszym pokerzystą niż Hellmuth. „Jeśli brałbym udział w tak wielu [turniejach] miałbym teraz 20 złotych bransolet. Nie podlega to wątpliwości, że wygrywałbym bransoletę co roku.“ Johnny jest dość powściągliwy, jeśli chodzi o pochwały dla innych pokerzystów. Jedynymi pokerzystami, którzy wydają się Johnnemu zasługiwać na porównanie do niego samego są Doyle Brunson i Phil Ivey. Jako swojego największego bohatera i idola Johnny określa, zmarłego w grudniu 2007 roku światowej sławy pokerzystę Davida „Chip“ Reese'a. W jednym z wywiadów (zanim Hellmuth zdobył 11 złotą bransoletę), Johnny stwierdził, że osiągnął już niemal wszystko w swojej karierze pokerzysty. 

„Pobiłem rekord, jeśli chodzi o największą liczbę wygranych złotych bransolet, później dogonił mnie Doyle. Pobiłem wszelkie rekordy, jakie były do pobicia. W ciągu ostatnich 20 lat byłem graczem, który wygrał największe nagrody pieniężne w turniejach. Jestem członkiem ‚Hall of Fame‘, do którego zostałem przyjęty najprawdopodobniej jako najmłodzy gracz. Kiedy wszyscy czekali na turnieje WSOP w późnym kwietniu i w maju, ja byłem ponad nimi […] Byłem niedościgniony, gdyż grałem o wiele lepiej niż wszyscy inni. W świecie pokera osiągnąłem juz niemalże wszystko.“

Ma niewielki szacunek do kobiet w świecie pokera. Nie wierzy, że kobieta kiedykolwiek wygra finał WSOP, gdyż jak twierdzi „Kobiety bardzo szybko tracą nerwy i kiedy przegrywają, przegrywają wszystko.“ Być może jego córka, która wykazała talent do pokera, zdoła zmienić zdanie ojca. O Annie Duke „Księżniczce pokera” („Duchess of Poker“) Johnny wypowiada się wyjątkowo niekorzystnie. Możliwe, że wpłynął na to fakt, iż Annie wygrała presitiżowy turniej Tournament of Champions, w którym zainkasowała 2 miliony dolarów: „Nigdy nie określiłbym Annie Duke mianem najlepszego pokerzysty. Nie powinna ona wygrać turnieju – to ja powinnienem go wygrać.“ Na pytanie, kto jego zdaniem jest najlepszą pokerzystką, wymienia Jennifer Harman Traniello i Mimi Tran. Od udziału w turniejach preferuje gry na prawdziwe pieniądze, które często oferują wyższe stawki i możliwość przerwania gry w dowolnym momencie. Chan jest regularnym gościem w legendarnym turnieju „Big Game“, ogranizowanym przez Bellagio. Johnny Chan traktuje pokera jako profesję. Inni idą do biura, on idzie do kasyna. Podchodzi on do swojego zawodu bardzo profesjonalnie, cieszy się nieskazitelną reputacją i próbuje zmienić image pijącego, palącego pokerzysty–gangstera.

Johnny Chan prywatnie

Wraz ze swoją żoną, którą poznał w chińskiej dzielnicy Houston i rodziną mieszka w Cerrritos, w Kaliforni i w Las Vegas, w Nevadzie. Jak przystało na prawdziwą gwiazdę, posiada sześć rezydencji, dlatego potrzebuje kilku przyzwoitych środków lokomocji, które umożliwią mu przemieszczanie się z jednej rezydencji do drugiej. Także w tej dziedzinie wykazał się niebywałą fantazją – jego czerowny kabriolet marki Mercedes, ma numery rejestracyjne JJ333, co symbolizuje Fulla, który przyniósł mu wielką wygraną. Poza grą w pokera spędza czas ze swoją rodziną i uprawia sport. Lubi pływać, grać w billard, kręglę oraz trenować na siłowni. Poza tym regularnie biega. Biorąc pod uwagę to, że ma on siedzący zawód, w którym nigdy nie można powiedzieć, kiedy skończy się dzień pracy, ruch jest bardzo ważny. Zdarza się, że podczas długiego turnieju wstaje od stołu i biegnie okrążenie wkoło budynku kasyna, żeby przewietrzyć mózg i poprzez to odzyskać trzeźwość umysłu. Do pozostałych hobby Johnnego zaliczają się podróże, dobra kuchnia, dobre samochody firmy Mercedes Benz oraz ubrania firmy Versace.  Biorąc pod uwagę tak wielki sukces Johnnego w świecie pokera, w życiu prywatnym, jak również w licznych przedsięwzięciach biznesowych, można postawić sobie pytanie, czego Johnny nie potrafi... Jednak na to pytanie nie łatwo jest znaleźć odpowiedź. Wszystko, czego dotknie Johnny Chan, staje się złotem.

Obejrzyj wideoklip: Johnny Chan
WCIŚNIJ 'PLAY' A NASTĘPNIE PRZYCISK 'MENU', ZNAJDUJĄCY SIĘ Z PRAWEJ OD GŁOŚNIKA, ABY OBEJRZEĆ WIĘCEJ WIDEOKLIPÓW: JOHNNY CHAN
     

    ---

    Tagi

    ---