Jamie Gold

Jamie Gold

Jeden z największych zwycięzców w pokerze na świecie, Jamie Gold, urodził się 25 sierpnia 1969 roku w Kansas City, w stanie Missouri, jako Jamie Usher. Będąc jeszcze małym dzieckiem, przeprowadził się z matką do Manhattanu. Nazwisko Jamie’go zostało zmienione wskutek postanowienia sądu, gdy jego matka rozwiodła się i ponownie wyszła za mąż za dr Roberta Golda, który zaadoptował Jamie’go, kiedu chłopiec miał 6 lat...

Dzieciństwo i zawodowa kariera

Rodzina przeprowadziła się do Paramus, w stanie New Jersey, gdzie Jamie dorastał u boku swojej matki i swojego ojczyma. W roku 1987 ukończył „Paramus High School”. Już w dzieciństwie Jamie ineresował się grą w karty. Jego matka i dziadek, którzy grywali z nim w pokera i w remika gina, zapoczątkowali późniejszą karierę pokerową Jamie’go.

Wskutek osiągnięcia nadzwyczajnego wyniku 1 300 punktów w teście SAT (standardowy test w Stanach Zjednoczonych, który zasadniczo jest wymagany od kandydatów na amerykańskie uniwersytety), ustalono, że Jamie Gold mógłby już w szóstej klasie pójść do collegu. Jamie jednak odrzucił tę propozycję, gdyż, jak wynika z jego wypowiedzi, nie chciał być niecool i wolał spędzić czas z rówieśnikami.

Już w wieku 16 lat udało się Jamie’mu otrzymać praktykę w słynnej nowojorskiej agencji talentów „New Yorker Michael Bloom & Associates“. Po ukończeniu studiów na State University w Nowym Jorku w Albany, w 1991 roku Jamie wyjechał do Kalifornii, aby na UCLA (University of California, Los Angeles) poświęcić się studiom „entertainment law”. Dzięki cennym doświadczeniom, które Jamie zebrał podczas swojej praktyki w wspomnianej wyżej nowojorskiej agencji talentów, został on przyjęty do wielu znanych agencji w Los Angeles. Już w wieku 21 lat Jamie uchodził za najmłodszego agenta tej branży. Zajmował się między innymi takimi gwiazdami jak Felicity Huffman (Desperate Housewives), Lucy Liu (Charlie’s Angels), Kristiną Davis (Sex and the City), jak i Jamesem Gandolfini (Sopranos). Kilka lat później Jamie pracował w Universal Studios, by zapoznać się z produkcją audycji telewizyjnej. Poza tym Jamie obecnie pracuje jako producent telewizyjny i spędza dużą część swojego czasu jako szef firmy o nazwie Buzznation, która produkuje Reality Shows.

Pierwsze kroki w świecie pokera

Sukces jako znany na całym świecie pokerzysta Jamie Gold zawdzięcza, oprócz matce i dziadkowi, legendzie pokera Johnny’emu Chanowi, który przez długi czas był idolem Jamie’go. Oboje poznali się podczas współpracy z Chrisem Moneymakerem w telewizyjnym show pokerowym, gdy Jamie Gold zaczynał właśnie grać w No limit.

Gold zaproponował Chanowi następujący układ: „Pomogę ci w branży rozrywkowej a ty w zamian zrobisz ze mnie świetnego pokerzystę.“ Gold od tamtej pory określał Johnny’ego Chana jako swojego mentora, od którego mógł nauczyć się wielu trików. Show pokerowy, nad którym oboje pracowali, nie był bynajmniej tak popularny, jak lekcje pokera, które Johnny Chan udzielał swojemu „uczniowi“ Jamie’mu Goldowi.

W World Series of Poker (WSOP) Jamie Gold wziął po raz pierwszy udział w roku 2005, i zasiadał potem przy wielu stołach finałowych w różnych turniejach. W kwietniu 2005 roku wygrał swój pierwszy wielki turniej No Limit Texas Hold’em i zarobił przy tym 54 225 $.

Wielkie zwycięstwo

Podczas WSOP 2006 udała się Jamie’mu jednak sensacja na skalę światową: dotarł do stołu finałowego i pokonał konkurencję przy pomocy swej agresywnej gry jako Big-Stack (przynajmniej 30% więcej żetonów niż drugi z kolei najlepszy przeciwnik przy stole). Jamie Gold wygrał swoją pierwszą złotą bransoletę podczas głównej turnieju World Series of Poker 2006. Zwyciężył z 8 772 uczestnikami i zgarnął za to nagrodę pieniężną w wysokości niewiarygodnych 12 000 000 $; jest to zresztą najwyższa kwota, która kiedykolwiek została wypłacona podczas uroczystości sportowej. Między innymi udało mu się pod koniec turnieju zdominować w taki sposób stół finałowy, że wyeliminował siedmiu z ośmiu graczy, w tym również słynnego profesjonalistę pokera Allena Cunninghama.

Już na początku pojedynku między Jamie’m Goldem a jego przeciwnikiem Paulem Wasicka w Heads Up, panowała znaczna nierówność w żetonach: podczas gdy Jamie Gold miał ponad 78 milionów, Wasicka dysponował sumą nieco większą niż 11 milionów. Oznaczało to, że Gold podchodził do pojedynku z Wasicka z przewagą żetonów w stosunku 7:1.

Decydująca ręka została zagrana, gdy Jamie Gold podwyższył w Preflop na 1,7 milionów żetonów i Wasicka zapłacił. Flop przyniósł Q♣ , 8♥ i 5♥ . Paul Wasicka postawił 1,5 miliona i Gold zagrał All-In. Wasicka wahał się i Jamie Gold próbował skłonić go do sprawdzenia. Przypuszczając, że przez to odkrył u Golda słaby punkt, Wasicka zapłacił z 10♥ i 10♠. Jamie gold podskoczył z radości i wyglądał nader euforycznie, gdy pokazał Wasicka Q♠ i 9♣, z czym miał Top Pair z parą dam.

Turn przyniósł A♦ a River 4♣. Karty te zrobiły z Jamie’go w czwartym dniu turnieju, 10 Sierpnia 2006, zwycięzcę WSOP, co zaskoczyło nie tylko amatorów, lecz także ekspertów pokera.

Po tym stole finałowym, który trwał ponad 13 godzin, wystarczyło zaledwie 7 rąk w Heads Up, by ukoronować nowego mistrza świata w grze w pokera.

Mimo to, należy zaznaczyć, że Jamie zawdzięcza swój wielki sukces na WSOP 2006 przede wszystkim licznym doświadczeniom w dużych turniejach w prawdziwych kasynach, co odróżnia go od większości przeciwników przy stole finałowym World Series of Poker 2006, z wyjątkiem Allena Cunninghama.

Już przed swoją sensacyjną wygraną Jamie Gold podpisał z BodogPoker dwuletnią umowę, która zawiera, obok Buy-Ins na różne turnieje i występy reklamowe, także produkcję telewizyjną w wartości miliona dolarów. Wejdź na stronę Bodog Poker , a otrzymasz twój ekskluzywny bonus powitalny od BonusBonusBonus o wartości 110% pierwszej wpłaty aż do kwoty 550 $. Kliknij w ten link, pobierz oprogramowanie BodogPoker i skorzystaj z ekskluzywnego bonusu.

Krytyka

W związku ze zwycięstwem Jamie’go na WSOP 2006 wyszedł na jaw pewien skandal:

Producent filmowy Crispin Leyser wszczął do sądu okręgowego w Las Vegas postępowanie przeciwko Jamie’mu Goldowi, w którym zażądał od Golda połowę wygranej z WSOP 2006. Crispin Leyser twierdził, że podpisał umowę z Jamie’m, w której ustalono, że Gold zleca Leysera do przekonania kilku znanych osobistości do reklamowania online poker roomu Bodog podczas głównej uroczystości na World Series of Poker 2006. W zamian za to, Gold miał zatroszczyć się o to, by Leyser otrzymał od Bodog miejsce w WSOP. Bodog zdecydował jednak przyznać tylko jedno miejsce za ową kampanię reklamową, które oczywiście otrzymał Jamie Gold. Dlatego też, Jamie Gold obiecał producentowi telewizyjnemu, że podzieli się z nim wygraną, jeżeli zdobędzie Złotą Bransoletkę. W związku z umową, Gold musiałby oddać połowę wygranej Leyserowi. Nawet sędzia okręgowy Roger L. Hunt potwierdził podczas przesłuchania, że Leyser miał bardzo duże szanse wygrać tę sprawę.

W 2007 roku w prasie zostało podane do wiadomości, że obie strony doszły poza sądem do porozumienia i zatem sprawę uznano za zamkniętą. Gazety doniosły:

„Jamie Gold zgodził się na podział swojej wygranej z WSOP z Crispin’em. Jamie i Crispin są szczęśliwi, że udało im się rozwiązać spór. Oboje są zadowoleni, że rozdział ten został zakończony i cieszą się na dalszą pomyślną przyszłość“.

Gold może teraz korzystać z pozostałej połowy swojej wygranej. Przedtem bowiem pieniądze były zamrożone aż do zakończenia sporów prawnych, co oznaczało, że Jamie Gold nie miał dostępu do tych pieniędzy. Druga połowa, która została przyznana Crispinowi Leyserowi , została powierniczo odłożona do czasu, aż końcowy, uwierzytelniony dokument potwierdzi dojście do skutku porozumienia pozasądowego. Wygląda na to, że ta niemiła sprawa została ostatecznie zakończona.

Mimo to, historia ta nie wpłynie zbyt pozytywnie na świat pokera, ponieważ pokerzyści już według starego stereotypu często uważani są za oszustów, którym nie powinno się ufać. Możliwe że to zajście umocni jeszcze ten przed sąd.

Nie tylko ze względu na owe wydarzenia wydaje się, że Jamie Gold nie ma, bynajmniej w świecie Internetu, zbyt wielu fanów i zwolenników. Na jednym z forów istnieje nawet “The Official Jamie Gold is an asshole - thread“ („Oficjalny thread - Jamie Gold to dupek“), gdzie fani pokera mają możliwość wyładować swoje emocje i zbesztać Jamie’go Golda. Jeden z członków tego forum określa Jamie’go jako „zbyt głupiego, by zrozumieć, ile miał szczęścia [na WSOP]“. Ktoś inny z kolei zarzuca Goldowi, że obmawia swoich przeciwników po wygraniu przeciwko nimi.

25 stycznia 2007 roku Bodog zakończył interesy z Jamie’m Goldem, ponieważ osoby odpowiedzialne na Bodog zadecydowały wstrzymać wszystkie offline kampanie komercyjne w Stanach Zjednoczonych. Zamiast tego zamierzano spróbować upowszechnić Bodog również w Europie i Azji. Mimo tego oficjalnego oświadczenia pozostają w członkostwie Bodog Amerykanie Davie Williams i Josh Arieh oraz Kanadyjka Evelyn Ng.

Obok licznych umów na produkcje telewizyjne i występy w audycjach pokerowych, między innymi w „Poker After Dark“ na NBC i w trzeciej, jak i w czwartej rundzie „High Stakes Poker“ na GSN, Jamie Gold próbował obronić swój tytuł mistrza świata w pokerze na WSOP 2007. Jednak nie udało mu się to, gdyż już w pierwszym dniu został wyeliminowany.

Jamie Gold prywatnie

Jamie Gold nie zdradza wiele o swoim życiu prywatnym, ponieważ nie znosi stać w centrum zainteresowania. Pragnie uniknąć kamerom śledzącym go na każdym kroku, gdyż jako producent telewizyjny jest do tego przyzwyczajony, że stoi w cieniu sławnych osób.

„Uważam, że to świetne, czynić innych ludzi sławnych, sam czuję się niezbyt dobrze w świetle reflektorów. Lubię moje życie osobiste i nie chcę poza tym być uznawanym za ambasadora pokera. Co robi Greg Raymer jest świetne i dobre dla niego. Ale nie chcę porzucić swojego zawodu, gdyż lubię to, co robię. Pieniądze nie są mi koniecznie potrzebne i nie gram w pokera dla pieniędzy. Kocham po prostu wyzwanie.“

Inna wypowiedź Jamie’go potwierdza jego opisany wyżej sposób widzenia: „Wiem, co sława robi z ludzi. I nie chodzi o to, że nie jestem w stanie sobie z tym poradzić: Ja po prostu tego nie chcę.“

Bardzo niewiele wiadomo o życiu osobistym Jamie’go Golda, pewne jest tylko, że jest kawalerem. Jego ojczym, którego Jamie traktował jak prawdziwego ojca, zachorował w 2006 roku na chorobę Lou Gehriga, chorobę degeneracyjną motorycznego układu nerwowego. Ze względu na tę tragiczną chorobę, wskutek której ojciec zmarł 13 grudnia 2006 roku, Jamie Gold prawie w ogóle nie grał w turniejach, by w tym ciężkim czasie móc towarzyszyć ojcu. Po tym tragicznym doświadczeniu Jamie Gold w wielu wywiadach wyraził zamiar zorganizowania turnieju charytatywnego, z którego korzyść mieli czerpać osoby cierpiący na chorobę Lou Gehriga.

Jamie Gold chętnie angażuje się w charytatywnych przedsięwzięciach: Już często uczestniczył w turniejach pokerowych na cele charytaywne. Często nawet był „sprzedawany na aukcji“ oraz był gościem w różnych produkcjach telewizyjnych. Między innymi brał udział w „Ante Up For Africa“, jak i w turnieju charytatywnym Andy’ego Roddicka.

Dziś Jamie Gold żyje w Malibu, w Kalifornii, gdzie ma nawet dosyć słynnego sąsiada: zwycięscę WSOP 2000 roku, Chrisa Fergusona.

Przepis na sukces

Dzięki swemu doświadczeniu z aktorami, z którymi ma do czynienia na codzień, zna takich ludzi i ma znakomitą umiejętność odgadnięcia, które karty jego przeciwnik trzyma w ręce. Podczas turnieju bezprzerwy rozmawia, a wewnętrznie wylicza swoje szanse na wygraną.

Jamie Gold jest nader profesionalnym pokerzystą, który potrafi stuprocentowo skoncentrować się na swym przeciwniku. Krótko po swoim zwycięstwie na World Series of Poker 2006 odwdzięczył się swej drużynie następującymi słowami:

„Miałem szczęście. Jeszcze nigdy nie grałem tak znakomicie w pokera. Bardzo się cieszę, że przyszły takie karty, jakie przyszły… To wszystko nigdy by się nie stało bez tych niewiarygodnych ludzi, którzy mnie kochają i o mnie dbają. Mam najlepszych ludzi wokół siebie. Nie ma wątpliwości, że bez nich tak by się nie odbyło. Ja zawsze potrzebuję pomocy. Potrzebowałem masaży, wody, borówek i pożywienia. Ci ludzie wstrzymywali mnie od stracenia rozumu, i dbali o to, abym był szczęśliwy i skoncentrowany. Czuję się jak najszczęśliwszy człowiek świata. Nie dlatego, że wygrałem ten turniej, lecz dzięki tym ludziom. Oni już zawsze we mnie wierzyli.“